„Atak Pincha na „europeizm" nie, to sprawa skończona, w tym, co mówi pan Giongo, jest cała bierność tradycji, wyjałowienie z treści przez rodowód; Europa już nic nie chce — złożona z najsubtelniejszych środków wyrazu niczego — chce tylko trwać, być. To się nazywa przestać władać swoim losem. Pinch — Formy, abstrakcje, to zalatuje śmiercią. Najbardziej abstrakcyjną for
mą człowieka jest trumna, i najlepiej służy nicości. Tak, tak, tłumy turystów. Ściągają tu, żeby oglądać tę żywą śmierć, żeby wziąć udział w stypie. To jest stypa z udziałem zmarłego, za którą płaci przeszłość. My ukazujemy wysokość, szczyt. Ameryka nie myśli o formach ani o naśladowaniu, Ameryka ciągle się staje. Ma niebezpieczne marzenia i opętane sny, ale nazajutrz budzi się, żeby je spełniać. Ameryka... — wszystkie wasze sny wymyślili Europejczycy — oznajmia pan Giongo. Zaczyna wyliczać nazwiska Freud, Einstein, Chaplin, Jung, Fermi, Le Corbusier... — Amerykańskie sny są techniczne. No, Ford... powiedzmy Edison. Wyobraźnię dała wam Europa. Nigdy nie potrafiliście cierpieć, przywieźliście sobie tych biedaków, Murzynów, i to jest pierwsze prawdziwe amerykańskie cierpienie. Chcecie je teraz zdeptać, zniszczyć —“(6)